Ασφαλιστική μεταρρύθμιση: Ελευθερία, δικαιοσύνη και ανταποδοτικότητα στην κοινωνική ασφάλιση

Ασφαλιστική μεταρρύθμιση: Ελευθερία, δικαιοσύνη και ανταποδοτικότητα στην κοινωνική ασφάλιση

Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από το 2016 και τις αδικίες του περίφημου «νόμου Κατρούγκαλου». Από την πρώτη στιγμή η Νέα Δημοκρατία έπραξε αυτό που όφειλε ως αξιωματική αντιπολίτευση εκείνη την εποχή. Άσκησε δημόσια και εποικοδομητική κριτική, ανέδειξε τα πολλαπλά προβλήματα και τα αδιέξοδα του νόμου και κατήγγειλε την ταξική στοχοποίηση των επιστημόνων, των ελεύθερων επαγγελματιών και των αγροτών.

Πέραν των αντισυνταγματικών του διατάξεων όμως, η μεγάλη παθογένεια αυτού του προβληματικού νόμου, ήταν τα σοβαρά αντικίνητρά του για την επιχειρηματικότητα και την εργασία. Παρά τα μεγαλόστομα λόγια των κυβερνώντων εκείνη την εποχή που βάφτιζαν την οπισθοδρόμηση σε «μεταρρύθμιση», γρήγορα φάνηκε ο αντιαναπτυξιακός χαρακτήρας του νόμου, ενώ με την συνειδητή επιβάρυνση των νομοταγών επιτηδευματιών, υπονομευόταν κάθε τι δημιουργικό και αναπτυξιακό, με αποτέλεσμα οι επιπτώσεις στην απασχόληση να είναι ολέθριες. Η χαριστική βολή δε, ήταν η άμεση διασύνδεση κερδών και ασφαλιστικών εισφορών, μια πολιτική που στην ουσία ενίσχυε έμμεσα το καταστροφικό «δίδυμο» εισφοροδιαφυγής και φοροδιαφυγής, για πολλές επαγγελματικές κατηγορίες. ο ασφαλιστικό νόμο. Πιο δίκαιο, πιο ελεύθερο και πιο ανταποδοτικό. Έναν νόμο που θα αποκαθιστά την εμπιστοσύνη των πολιτών στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας, ενώ ταυτόχρονα θα αντιμετωπίζει με αποφασιστικότητα τις παθογένειες που μας κληροδότησε η ιδεοληπτική διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και θα διασφαλίζει τη βιωσιμότητα του συστήματος για πολλά χρόνια στο μέλλον.

Αποτέλεσμα αυτής ακριβώς της προσέγγισης αποτελεί ο νέος ασφαλιστικός νόμος, που συζητείται αυτές τις ημέρες στη Βουλή. Είναι βασισμένος σε αρχές που του προσδίδουν ελευθερία επιλογών, αλλά και δικαιότερο και ανταποδοτικότερο χαρακτήρα. Είναι απλός, είναι αποσυνδεδεμένος από τα χρόνια ασφάλισης, αλλά και από τις γνωστές κλάσεις του παρελθόντος, το εισόδημα και τον κατώτατο μισθό, δίνοντας έτσι ξεκάθαρες και σαφείς επιλογές στους εργαζόμενους, τους επαγγελματίες και τις επιχειρήσεις. Είναι φιλικότερος για τους νέους επαγγελματίες χωρίς περιορισμούς και καλύπτει όλες πλέον τις επαγγελματικές κατηγορίες για τα πέντε (5) πρώτα χρόνια του εργασιακού βίου. Ταυτόχρονα η επιλογή ασφαλιστικών εισφορών για τους αυτοαπασχολούμενους διέπεται για πρώτη φορά από μεγάλη ελευθερία και ευελιξία, ενώ οι εισφορές συνεχίζουν να εκπίπτουν καθολικά από το φορολογητέο εισόδημα. O πρωτογενής τομέας, οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι και οι αλιείς τυγχάνουν ιδιαίτερης φροντίδας και αντιμετωπίζονται με ευαισθησία από ένα προσαρμοσμένο στις ιδιαιτερότητές τους, ευνοϊκό πλαίσιο, ενώ τέλος χιλιάδες συνταξιούχοι θα δουν για πρώτη φορά εδώ και 10 χρόνια, αυξήσεις τόσο σε κύριες, όσο και επικουρικές συντάξεις, πάντα όμως εντός ενός ρεαλιστικού πλαισίου που διαμορφώνουν τα οικονομικά της χώρας.

 

Βήμα-βήμα και συστηματικά, η Ελλάδα μπαίνει σε μια νέα εποχή. Απεγκλωβίζεται από τις αδιέξοδες επιλογές του παρελθόντος, αφήνει πίσω της ιδεοληψίες και αγκυλώσεις. Εκσυγχρονίζεται, μεταρρυθμίζεται και αντιμετωπίζει με σύνεση, σχέδιο και αποφασιστικότητα τις προκλήσεις του μέλλοντος. Η πρόταση της κυβέρνησης με τον νέο ασφαλιστικό νόμο δίνει νέα πνοή στην παραγωγικότητα και την απασχόληση. Ταυτόχρονα όμως πετυχαίνει και έναν ίσως ακόμα πιο σημαντικό στόχο: καλλιεργεί την ασφαλιστική συνείδηση, συστατικό απαραίτητο για μια αληθινή ασφαλιστική μεταρρύθμιση. Γιατί μόνον έτσι οι Έλληνες θα μπορέσουν να περιβάλλουν με εμπιστοσύνη την κοινωνική ασφάλιση, γνωρίζοντας ότι οι κόποι μιας ζωής προστατεύονται και στο τέλος της εργασιακής πορείας του καθενός μας, θα βρίσκεται μια αξιοπρεπής, ανταποδοτική και δίκαιη σύνταξη.

 

Περικλής Π. Μαντάς

Βουλευτής Μεσσηνίας